De Vliegende Schoonheidssalon en het EDD-huis

Tijdens een adviesgesprek vertelt Alexandra Keijzer enthousiast over haar werk in het Evean Eduard Douwes Dekker (EDD) huis in Amsterdam. Mijn interesse is meteen gewekt. “Kom anders een keer langs, dan geef ik je een rondleiding,” stelt ze voor. En zo stap ik een maand later het EDD huis in Amsterdam-Noord binnen.

Nog voordat ik mijn jas heb uitgedaan, begroeten een paar heren in hun rolstoel mij al. “Kom jij ook van de KLM?” vragen ze nieuwsgierig. Het zet gelijk de toon: open en hartelijk.

In dit huis werken cabine collega’s in vervangend werk tijdens hun re-integratie. Sommigen een aantal uren en sommigen een aantal dagen per week. De een korte tijd en anderen langduriger. Ze ondersteunen het vaste team en geven bewoners dat extra beetje aandacht. Spelletjes spelen, muziek maken of een wandeling door de tuin. Het is een win-winsituatie: bewoners ondersteunen collega’s tijdens hun re-integratie en onze collega’s doen waar zij het beste in zijn: oprechte aandacht geven.

De vliegende schoonheidssalon
Alexandra staat me bij de ingang op te wachten en neemt me meteen mee naar de schoonheidssalon. Een kleine, rustige ruimte waar biologische producten klaarstaan en zachte muziek klinkt. “Sinds een paar maanden heb ik hier een Vliegende Schoonheidssalon opgezet,” vertelt ze. “Ik geef korte gezichtsbehandelingen aan bewoners en cliënten. En ik train andere KLM-collega’s zodat zij dit straks ook kunnen doen.”

Ze vertelt met enthousiasme hoe een behandeling verloopt: rustgevende geuren, warme doeken, het zachte geluid van windgongs. “Sommige bewoners vallen gewoon in slaap,” lacht ze. “Anderen genieten vooral van het momentje voor zichzelf.” Het is ontroerend om te zien hoeveel ontspanning zo’n klein gebaar kan brengen.

Hoe het begon
De samenwerking tussen KLM en het EDD is ooit ontstaan dankzij Stella O’Sullivan, project manager bij Inflight Services. Haar oma woonde in het huis en Stella zag hoe waardevol extra aandacht voor bewoners is en dat daar vrijwilligers voor nodig zijn. Zo groeit het idee om re-integrerende collega’s een plek te geven.

Herkenbaar als een briefing voor vertrek
Tijdens de eerste kennismaking en bij de rondleiding valt me op hoeveel overeenkomsten er zijn met ons werk aan boord. De dag begint hier met een gezamenlijke briefing. Je werkt in koppels, net als tijdens een vlucht. Er is zelfs een Persoonlijke Informatie Lijst, waarin op discrete wijze de interesses en voorkeuren van bewoners staan. Net zoals we aan boord weten welke passagiers er in de cabine zitten.

Collegialiteit die je voelt
In de gang kom ik Steven tegen met zijn herdershond. Ik ken Steven al zolang ik bij KLM vlieg. Zijn hond, voor de bewoners een graag geziene gast, wandelt rustig tussen de bewoners door, overal even snuffelend, alsof hij iedereen persoonlijk kent en Ik voel trots wanneer ik zie en hoor hoe al onze collega’s zich inzetten en hoe nieuwe collega’s zich direct opgenomen voelen in de EDD-bemanning.

Waar het uiteindelijk om draait
Wat me het meest raakt, is dat de manier waarop collega’s in hun vervangende werk, hier voor mensen zorgen alsof ze aan boord staan: een kopje thee, een praatje, een hand op een arm. De kleine dingen die het verschil maken. Dit alles maakt de dagen van de bewoners bijzonder.

Wanneer ik richting de uitgang loop, rolt er plots een blauwe bal vanuit de dagbesteding de gang in. Een bewoner rolt zijn rolstoel achter de bal aan en steekt zijn duim op zodra ik hem terug speel. Vier bewoners zitten met een kop thee in de gang en zwaaien: ”gauw weer langskomen, hoor.” Ja, goed zorgen doen we met elkaar, vaak aan boord en zeker ook daarbuiten. Zo ook in het EDD huis.

Ivo Kruse Koster
Voorzitter KLM-sectie VNC