Column: Blauwe Plekken maart 2026
Leestijd: 1,5 minuut
Bucketlist
Voor iedereen komt er een moment waarop je je meer gaat bezighouden met je pensioen en de toekomst ná je loopbaan bij KLM. Bij mij kwam dat kantelpunt toen ik de zestig naderde.
Ik vlieg inmiddels 36 jaar en nadat ik 60 werd en de VitaalPlus-regeling had aangevraagd, kwam de vraag vanzelf: hoe lang blijf ik nog vliegen? En zijn er nog dingen die ik absoluut wil meemaken op de route?
Wat dat laatste betreft kan ik kort zijn: ik denk dat ik alles wel een keer heb gedaan wat op mijn wensenlijst stond.
Een ballonvaart boven de piramides in Mexico, Machu Picchu, Alaska, Australië, Nieuw-Zeeland, bijna alle grote shows op Broadway, de lijst met afgevinkte hoogtepunten is lang.
Natuurlijk zijn er nog plekken die ik wil zien, maar dan op een andere manier. Met meer tijd dan de standaard KLM-stops toelaten. Denk aan Perito Moreno, Antarctica of Australië helemaal doorkruisen. Maar dat zijn de echte bucketlist-zaken en die zal ik niet missen als ik over een paar jaar stop.
Wat ik wel (en niet) ga missen
Wat ik wél ga missen, zijn de gewoontes die ik op reis heb. Lekker ontbijten in Bryant Park in New York. Slenteren over Manhattan. Overal ter wereld spontaan shows en concerten bezoeken.
Wat ik níet ga missen? De dagelijkse strijd om mijn rooster op orde te krijgen. Blokreserves. De jaarlijkse flight safety-dag en de eindeloze Drillster-sessies die daarbij horen. Nachtvluchten met negen uur tijdsverschil. Of de tijd doorkomen op bestemmingen die vooral bekend staan om hun slaapverwekkende saaiheid.
Ik heb nog steeds plezier in mijn – letterlijke – wereldbaan. Maar ik besef, zeker op deze leeftijd, dat alles betrekkelijk is. Mensen om me heen krijgen te maken met ziekte, of overlijden zelfs. Dat zet je aan het denken. Misschien moet je ook op tijd stoppen. En plaatsmaken voor een nieuwe generatie, die nog soepel de karren vult, met gemak iets van de grond raapt in het toilet en met een sierlijke zweefduik het bed van de OCR inspringt.
Ik hoop nog een paar jaar te kunnen genieten. En natuurlijk hoop ik dat ons mooie bedrijf deze ook wereldcrisis – met torenhoge brandstofprijzen en tekorten – doorstaat.
Dat blijven genieten van onze baan wens ik iedereen toe, ook in deze tijd. Ik heb in 36 jaar al heel wat crises meegemaakt. Hopelijk zullen we ook deze weer doorstaan.
Hans den Dikken









