Twintig jaar VNC: trots op ons vak, dankbaar voor het vertrouwen

Leestijd: < 2 minuten

Na twintig jaar in verschillende rollen actief te zijn geweest voor de VNC, is voor mij het moment gekomen om het stokje over te dragen. De afgelopen jaren heb ik onze vakvereniging als voorzitter vertegenwoordigd. Aan het einde van 2026 leg ik mijn taken als bestuurder en voorzitter neer en keer ik terug naar waar het voor mij ooit begon: fulltime vliegen. Dit is dan ook mijn laatste column als voorzitter. Een moment dat me raakt en waarbij vooral trots en dankbaarheid overheersen.

In die twintig jaar heb ik veel zien veranderen. De wereld, de luchtvaart en de arbeidsmarkt zijn voortdurend in beweging. Elke generatie cabinepersoneel krijgt te maken met nieuwe uitdagingen. Wat niet verandert, is het belang van een sterke, onafhankelijke vakvereniging die opkomt voor de belangen van cabinepersoneel.

We vliegen voor verschillende maatschappijen, ieder met een eigen cultuur, dynamiek en uitdagingen. Toch hebben we veel gemeen: we willen ons werk goed kunnen doen, gezond en veilig blijven werken en de waardering krijgen die past bij de verantwoordelijkheid die we elke dag dragen.

Want laten we niet vergeten hoe bijzonder ons vak is. Cabinepersoneel is veel meer dan een vriendelijke glimlach in het gangpad of een kostenpost op de begroting. We zijn professionals die iedere vlucht opnieuw verantwoordelijkheid dragen voor de veiligheid, het welzijn en de service aan boord. Een onmisbare schakel in de luchtvaart, die de erkenning en waardering verdient die daarbij horen. En daar moeten we ons voor blijven uitspreken.

Mijn oproep aan jullie is dan ook eenvoudig: wees trots op je vak, wees betrokken bij je vakvereniging en word lid van de VNC als je dat nog niet bent.

Niet omdat het altijd gemakkelijk is. Niet omdat je het altijd met iedereen eens zult zijn. Maar omdat een sterke vertegenwoordiging nodig is om onze belangen te beschermen en verbeteringen te bereiken. Voor jezelf, voor je collega’s en voor de generaties cabinepersoneel die na ons komen.

Aan alle collega’s die al lid zijn: blijf betrokken, blijf vragen stellen, laat je stem horen. De kracht van de VNC zit niet alleen in haar bestuurders, maar vooral in de mensen die zij vertegenwoordigt.

Als ik na twintig jaar één wens mag achterlaten, dan is het deze: dat we over twintig jaar nog steeds met dezelfde trots over ons vak praten, dat cabinepersoneel de waardering krijgt die het verdient en dat de VNC een sterke, onafhankelijke vakvereniging blijft waarop collega’s kunnen rekenen.

Ik wil iedereen bedanken die de afgelopen twintig jaar op welke manier dan ook heeft bijgedragen aan mijn tijd bij de VNC. Collega’s die hun vertrouwen in mij stelden, met mij meedachten, kritisch waren wanneer dat nodig was en zich met hart en ziel inzetten voor onze vereniging. We hebben successen gevierd, moeilijke momenten gekend en soms stevige discussies gevoerd. Maar bovenal hebben we veel bereikt. Daar kijk ik met ontzettend veel trots op terug.

En mocht je me straks vragen of ik mijn tijd bij de VNC zou overdoen, dan is mijn antwoord simpel: absoluut. Misschien met iets minder turbulentie. Maar met dezelfde overtuiging en hetzelfde enthousiasme.

Voor mij breekt een nieuw hoofdstuk aan, terug in de cabine. Ik neem afscheid van het voorzitterschap, maar niet van het vak en de collega’s die mij al die jaren zo dierbaar zijn geweest.

Een mooie vlucht begint met een goede crew. En een sterke positie begint bij mensen die voor elkaar opkomen.

Dank jullie wel voor twintig onvergetelijke jaren. We zien elkaar aan boord!

Chris van Elswijk
Voorzitter VNC